{"id":2337,"date":"2014-09-29T21:06:32","date_gmt":"2014-09-29T19:06:32","guid":{"rendered":"http:\/\/lubsza.org\/?p=2337"},"modified":"2014-10-09T13:14:42","modified_gmt":"2014-10-09T11:14:42","slug":"z-cyklu-mieszkancy-lubszy-dorota-osadnik-i-jej-obrazy","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/lubsza.org\/?p=2337","title":{"rendered":"Z cyklu „mieszka\u0144cy Lubszy”: Dorota Osadnik i jej obrazy"},"content":{"rendered":"

\"DorotaOsadnik<\/a>14 wrze\u015bnia br., w Szkole Podstawowej w Lubszy odby\u0142 si\u0119 w wernisa\u017c wystawy haftu krzy\u017cykowego pani Doroty Osadnik. Wystaw\u0119 obejrza\u0142o wielu lubszan, reporta\u017c o niej pojawi\u0142 si\u0119 w lokalnej prasie. Je\u015bli kto\u015b nie zd\u0105\u017cy\u0142 na wernisa\u017c b\u0105d\u017a chcia\u0142by przypomnie\u0107 sobie obrazy „malowane haftem”, prezentujemy sylwetk\u0119 autorki oraz zdj\u0119cia niekt\u00f3rych prac z jej kolekcji.<\/p>\n

<\/p>\n

Nie by\u0142a to pierwsza wystawa 85-letniej lubszanki. Pierwsza odby\u0142a si\u0119 w Kosz\u0119cinie, w siedzibie Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca „\u015al\u0105sk”, nast\u0119pna w galerii „Secesja” w Tarnowskich G\u00f3rach, mieszka\u0144cy Lubszy za\u015b mogli ogl\u0105da\u0107<\/span><\/span> obrazy przy okazji obchod\u00f3w 70-lecia SP Lubsza w 2007 roku. Od tamtego czasu zbiory autorki wzbogaci\u0142y si\u0119 o 41 nowych prac.<\/p>\n

\"14092014<\/a>Pani Dorota (na zdj. z bratem Jerzym) mieszka w Lubszy od zawsze, w jednym z ceglanych dom\u00f3w otoczonych pi\u0119knym ogrodem. Kwiaty, to opr\u00f3cz haftu krzy\u017cykowego, jej druga wielka pasja. Dba o nie, przesadza, chroni przed zimnem cebulki ulubionych mieczyk\u00f3w, kt\u00f3rymi latem, w czerwcu, pomaga zdobi\u0107 lubszecki ko\u015bci\u00f3\u0142. Otoczenie domu przypomina tajemniczy ogr\u00f3d, a artystycznego charakteru temu magicznemu miejscu dodaje OSA, czyli bratanica Anna Osadnik – znana w Tarnowskich G\u00f3rach (i nie tylko) graficzka, malarka, rze\u017abiarka i nauczycielka sztuki. Urz\u0105dzi\u0142a tutaj sw\u0105 pracowni\u0119, a jej najbardziej znane prace (s\u0142ynne gliniane g\u0142owy) napotka\u0107 mo\u017cna na ka\u017cdym kroku.<\/p>\n

Pani Dorota zajmuje mieszkanie na parterze domu. Z pozoru skromna i zdystansowana, po kilku minutach okazuje si\u0119 bardzo otwart\u0105 i \u017cyczliw\u0105 pani\u0105 domu. Pomimo pewnych drobnych niedomaga\u0144 (porusza si\u0119 o kuli), nie pozwala si\u0119 wyr\u0119cza\u0107, oprowadza go\u015bci pokazuj\u0105c swoje obrazy i opowiadaj\u0105c wiele ciekawych anegdot i historyjek – jak ta o pieszej w\u0119dr\u00f3wce z Psar do Lubszy w noc zaduszek. Dzi\u0119ki opowie\u015bciom pani Osadnik dowiadujemy si\u0119 te\u017c, jak zacz\u0119\u0142a si\u0119 jej przygoda z haftem krzy\u017cykowym. A zacz\u0119\u0142a si\u0119 w 1972 roku, kiedy to nasza bohaterka dosta\u0142a z Niemiec kompletny zestaw do wykonania obrazu, z p\u0142\u00f3tnem, ni\u0107mi, instrukcj\u0105, przypisanymi kolorami i – co najwa\u017cniejsze w tym typie r\u0119kodzie\u0142a – wzorem rozrysowanym na kwadraty, po 100 krzy\u017cyk\u00f3w\u00a0ka\u017cdy (10 x 10).\u00a0 Poniewa\u017c pani Osadnik, jak wiele kobiet w tamtych latach, od m\u0142odo\u015bci wyszywa\u0142a, szyde\u0142kowa\u0142a, robi\u0142a na drutach, s\u0142owem, para\u0142a si\u0119 r\u0119cznymi rob\u00f3tkami na co dzie\u0144, wykonanie obrazka haftem krzy\u017cykowym posz\u0142o jej g\u0142adko (na zdj.). \"pierwszy<\/a>Wci\u0105\u017c jednak by\u0142o jej ma\u0142o, a podobne zestawy nie by\u0142y w\u00f3wczas tak dost\u0119pne jak dzi\u015b. Na szcz\u0119\u015bcie na odwrocie obrazka z Niemiec widnia\u0142y miniatury pozosta\u0142ych wzor\u00f3w z tego samego cyklu. Poniewa\u017c by\u0142y rozrysowane na kwadraty, cho\u0107 w znacznie mniejszej skali, pani Dorota odtworzy\u0142a wzory na p\u0142\u00f3tnach, i w ten spos\u00f3b zgromadzi\u0142a sw\u0105 pierwsz\u0105 kolekcj\u0119 haftu krzy\u017cykowego. Od tego czasu powsta\u0142o wiele obraz\u00f3w, tylko w domu autorki znajduje si\u0119 ich ponad 100, a przez wszystkie te lata sporo prac podarowa\u0142a przecie\u017c tak\u017ce rodzinie i znajomym.<\/p>\n

Wykonanie jednego obrazka jest pracoch\u0142onne, ale – jak twierdzi bohaterka – pomaga wype\u0142ni\u0107 wolny czas, jakiego ma nadmiar, odk\u0105d przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wykonanie dw\u00f3ch kwadrat\u00f3w 10 x 10 krzy\u017cyk\u00f3w ka\u017cdy, wymaga po\u015bwi\u0119cenia ok. 1 godziny. Kwadratowy obrazek wielko\u015bci 15 x 15 cm z\u0142o\u017cony jest z ok. 70 takich kwadrat\u00f3w, wi\u0119c potrzeba 30 godzin, aby ca\u0142y wz\u00f3r wype\u0142ni\u0107 haftem. Potem obraz nale\u017cy profesjonalnie oprawi\u0107. Chocia\u017c prace powstaj\u0105 na bazie gotowych wzor\u00f3w, trzeba nie lada zmys\u0142u artystycznego i wyczucia koloru, aby motywy na obrazkach wygl\u0105da\u0142y naturalnie, a kolory pasowa\u0142y do siebie. Cz\u0119sto jest to najtrudniejszy etap pracy, ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 nieraz\u00a0 spruciem ca\u0142ego kawa\u0142ka haftu, je\u015bli kolor oka\u017ce si\u0119 np. zbyt jaskrawy. Czasem jeden krzy\u017cyk wykonany niew\u0142a\u015bciwym kolorem lub minimalnie przesuni\u0119ty, zmusza do zniszczenia wyszytego wcze\u015bniej kawa\u0142ka.<\/p>\n

Ale i tak obecnie znacznie \u0142atwiej mie\u0107 takie hobby ni\u017c w czasach, gdy pani Dorota zaczyna\u0142a. Kanwa, czyli p\u0142\u00f3tno s\u0142u\u017c\u0105ce za podstaw\u0119 obrazka, mulina, tzn. ni\u0107, kt\u00f3rej u\u017cywa si\u0119 do wyszywania, czy rozrysowane wzory – trzeba by\u0142o „zdobywa\u0107”, bo nie da\u0142o si\u0119 ich kupi\u0107 w sklepie czy kiosku, jak dzi\u015b. Jednak pani Osadnik mia\u0142a na to swoje sposoby. Odpowiednie nici odzyskiwa\u0142a z czy\u015bciwa, czyli zb\u0119dnych kawa\u0142k\u00f3w materia\u0142u i szmatek, w Zak\u0142adzie Kolei Liniowych w Tarnowskich G\u00f3rach, gdzie wcze\u015bniej przez 11 lat pracowa\u0142a jako operatorka d\u017awigni trakcyjnych. Natomiast odpowiedniej grubo\u015bci i faktury kanw\u0119 zdobywa\u0142a w hucie w Miasteczku \u015al\u0105skim.<\/p>\n

Nast\u0119pna praca pani Doroty, r\u00f3wnie\u017c na kolei, ale tym razem na posadzie dr\u00f3\u017cniczki przejazdowej w Psarach, sprzyja\u0142a uprawianiu hafciarskiej pasji. Godziny sp\u0119dzone w oczekiwaniu na przejazd kolejnego sk\u0142adu, mo\u017cna by\u0142o po\u015bwi\u0119ci\u0107 wyszywaniu nowych obraz\u00f3w. Powstawa\u0142y ca\u0142e serie tematyczne: kwiaty, pory roku, pejza\u017ce zimowe (ulubione!), zwierz\u0119ta czy te\u017c misterne i trudne – bo wykonane w kolorach sepii – najpi\u0119kniejsze miejsca w Polsce.<\/p>\n

Marzeniem pani Osadnik jest teraz wykonanie obrazu przedstawiaj\u0105cego ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a Starszego w Lubszy. Trzeba tylko wybra\u0107 odpowiednie zdj\u0119cie i znale\u017a\u0107 osob\u0119, kt\u00f3ra przerobi je w programie graficznym na siatk\u0119 krzy\u017cyk\u00f3w. Ale wobec dawnych problem\u00f3w ze zdobywaniem nici czy p\u0142\u00f3tna, to tylko drobna przeszkoda. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce obraz uda si\u0119 doko\u0144czy\u0107 na fina\u0142 obchod\u00f3w jubileuszu 700-lecia Lubszy. By\u0142aby to przepi\u0119kna pami\u0105tka tego wyj\u0105tkowego roku.<\/p>\n