{"id":365,"date":"2014-03-10T09:35:06","date_gmt":"2014-03-10T08:35:06","guid":{"rendered":"http:\/\/lubsza.org\/?p=365"},"modified":"2015-10-19T16:23:03","modified_gmt":"2015-10-19T14:23:03","slug":"stary-kosciol-w-lubszy","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/lubsza.org\/?p=365","title":{"rendered":"Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a Starszego w Lubszy"},"content":{"rendered":"

\"Kosciol<\/a>Lubsza uwa\u017cana za jedn\u0105 z najstarszych miejscowo\u015bci na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku, posiada stary murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015bw. Jakuba Starszego, do kt\u00f3rego po wyburzeniu zbudowanej w 1829 roku kaplicy \u015bw. Antoniego, w 1930 roku, dobudowano nowy neogotycki ko\u015bci\u00f3\u0142 o neobarokowym wystroju wn\u0119trza.
\nNajstarsz\u0105 wzmiank\u0105 o istnieniu lubszeckiej \u015bwi\u0105tyni, jest zapis poboru \u015bwi\u0119topietrza z 1374 roku, kiedy to zanotowano, \u017ce Lubsza zap\u0142aci\u0142a 3 grosze.<\/p>\n

<\/p>\n

Kiedy zbudowano pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 w Lubszy \u017ar\u00f3d\u0142a milcz\u0105. W tradycji ludowej, z pokolenia na pokolenie, przekazywano legendarne informacje o tym, \u017ce pierwotnie lubszecka \u015bwi\u0105tynia mia\u0142a by\u0107 wybudowana tam, gdzie dzi\u015b na \u015al\u0119zkowym kapliczka \u015bw. Krzy\u017ca si\u0119 znajduje, lub \u017ce pierwotny ko\u015bci\u00f3\u0142 zamierzano postawi\u0107 na Lubszeckiej G\u00f3rze, tam gdzie wed\u0142ug legendy mia\u0142 na gruzach poga\u0144skiej \u015bwi\u0105tyni naucza\u0107 \u015bw. Wojciech. Inne podanie g\u0142osi, \u017ce zwo\u017cone kilkakrotnie drewno, noc\u0105 sturla\u0142o si\u0119 w miejsce gdzie dzi\u015b murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 si\u0119 znajduje. \u201eZa wsi\u0105 jest pag\u00f3rek, naprzeciw g\u00f3ry Grojec, kopcem zwany. Tam mia\u0142 by\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 lubszecki, ale si\u0119 drzewo tam nawiezione ka\u017cdej nocy \u2013 na p\u00f3\u0142 \u0107wierci mili \u2013 do Lubsze stacowa\u0142o, gdzie tera\u017ani ko\u015bci\u00f3\u0142 stoi…\u201d \u2013 tak\u0105 legend\u0119 przekaza\u0142 J\u00f3zef Lompa o pocz\u0105tkach ko\u015bcio\u0142a w Lubszy. Tam te\u017c Lubszanie widz\u0105c w tym akcie wol\u0119 Bo\u017c\u0105, drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142ek postawili. (…)<\/p>\n

Co by\u0142o powodem jego zniszczenia, nie wiadomo. Legendy wspominaj\u0105 najazd Tatar\u00f3w, przyby\u0142ych handlowym szlakiem krakowsko – wroc\u0142awskim, i zniszczeniu Lubszy. Wspominaj\u0105 tak\u017ce o po\u017carze ko\u015bci\u00f3\u0142ka, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 mie\u0107 miejsce p\u00f3\u017aniej, w trakcie wojny pomi\u0119dzy W\u0142adys\u0142awem Jagie\u0142\u0142\u0105, kr\u00f3lem polskim, a W\u0142adys\u0142awem Opolczykiem, ksi\u0119ciem opolskim, w latach 1391 – 1396 lub te\u017c po 1425 roku, w czasie wojen husyckich na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku, szczeg\u00f3lnie podczas wyprawy na ziemie \u015bl\u0105skie Krystyna z Kozieg\u0142\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 przeprowadzi\u0142 w odwecie za akcje burgrabiego Miko\u0142aja Siestrze\u0144ca w 1434 roku.<\/p>\n

Murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jakuba Starszego<\/strong> wzniesiony zosta\u0142 w drugiej po\u0142owie XIV wieku lub na prze\u0142omie wiek\u00f3w XIV i XV, na miejscu drewnianego. Powsta\u0142 z kamienia pochodz\u0105cego z g\u0142az\u00f3w narzutowych pozostawionych na lubszeckich polach przez wycofuj\u0105cy si\u0119 lodowiec. Ca\u0142o\u015b\u0107 z wyj\u0105tkiem wie\u017cy zosta\u0142a otynkowana. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest orientowany. Zbudowany zosta\u0142 w stylu gotyckim z cechami renesansowymi, wprowadzonymi w p\u00f3\u017aniejszym czasie. Pierwotnie ca\u0142o\u015b\u0107 dach\u00f3w ko\u015bcio\u0142a, wie\u017cy, zakrystii i babi\u0144ca pobita by\u0142a gontami (s\u0119dzio\u0142ami).<\/p>\n

\"Kosciol<\/a><\/strong>Je\u017celi wzniesiony zosta\u0142 dopiero w pocz\u0105tkach XV wieku, to fundatorami murowanego ko\u015bcio\u0142a byli prawdopodobnie Piotr z Lubszy, kanclerz Bernarda, ksi\u0119cia opolskiego i strzeleckiego, w\u0142a\u015bciciel pobliskiego miasta Wo\u017aniki, oraz jego brat, Miko\u0142aj z Lubszy, kanonik opolski. W latach 1570\u20131630 ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 w zarz\u0105dzie ewangelik\u00f3w. W zapisach wizytacji biskup\u00f3w krakowskich z 1619 roku zachowa\u0142a si\u0119 notatka informuj\u0105ca o tym, \u017ce ludno\u015b\u0107 katolicka Lubszy uczestniczy\u0142a w obrz\u0119dach religijnych w ko\u015bciele w Kozieg\u0142owach, le\u017c\u0105cych w pobliskim ksi\u0119stwie siewierskim. Ko\u015bci\u00f3\u0142 pod zarz\u0105dem ewangelickim zosta\u0142 pozbawiony \u015bredniowiecznego wyposa\u017cenia. \u015awi\u0105tyni\u0119 zwr\u00f3cono katolikom 11 czerwca 1629 roku. Lubsz\u0119 opu\u015bcili dwaj protestanccy duchowni, a ko\u015bci\u00f3\u0142 i plebani\u0119 przej\u0119\u0142a komisja, kt\u00f3rej przewodzi\u0142 dziekan bytomski i komisarz dla \u015bl\u0105skich ko\u015bcio\u0142\u00f3w \u2013 ks. Miko\u0142aj Wielicki.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku XVIII wieku ko\u015bci\u00f3\u0142 otoczono nowym, masywnym murem. Wybudowano kwadratowy, kryty gontem budynek bramny oraz wyremontowano star\u0105 plebani\u0119. W nast\u0119pnych latach, kiedy parafia przesz\u0142a z dekanatu bytomskiego do lublinieckiego, wyremontowano star\u0105 wie\u017c\u0119 ko\u015bcieln\u0105. Obok ko\u015bcio\u0142a na okres przej\u015bciowy ustawiono drewnian\u0105 dzwonnic\u0119, na kt\u00f3rej zawieszone by\u0142y dwa du\u017ce dzwony. W 1823 roku dzwonnica zosta\u0142a podwy\u017cszona i nakryta baniastym he\u0142mem, krytym gontem. W tym samym czasie dobudowano do nawy ko\u015bcio\u0142a kaplic\u0119 pw. \u015bw. Antoniego.<\/p>\n

\"Kosciol<\/a><\/p>\n

\"Plebania<\/a><\/p>\n

\"Kosciol<\/a><\/p>\n

Fot. od g\u00f3ry: Brama. Zabytkowa plebania. Wie\u017ca ko\u015bcielna.<\/em><\/p>\n

W okresie I wojny \u015bwiatowej z ko\u015bcio\u0142a zabrano zabytkowe dzwony. Do dnia dzisiejszego zachowa\u0142 si\u0119 tylko jeden dzwon, pochodz\u0105cy z 1536 roku. Przed 1930 rokiem \u015bwi\u0105tyni\u0119 znacznie przebudowano i powi\u0119kszono. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ponownie po\u015bwi\u0119cono w 1930 roku. W 1982 roku przebudowano prezbiterium oraz ustawiono nowy o\u0142tarz, kt\u00f3ry wraz z ko\u015bcio\u0142em konsekrowano 29 wrze\u015bnia tego\u017c samego roku. W latach 1990\u20132000 odnowiono latarni\u0119 wie\u017cy z he\u0142mem, przeprowadzono gruntowny remont dachu ko\u015bcio\u0142a, elewacji i odrestaurowano wn\u0119trze.W latach 1995\u201399 wybudowano kaplic\u0119 cmentarn\u0105 pw. Zmartwychwstania Pa\u0144skiego, kt\u00f3r\u0105 po\u015bwi\u0119cono 16 maja 1999 roku. Kapitalny remont ko\u015bcio\u0142a przeprowadzono w 2003 roku. Zainstalowano wtedy nowe ogrzewanie ko\u015bcio\u0142a.\u00a0 W 1930 roku firma Schalg u. S\u00f6hne ze \u015awidnicy przebudowa\u0142a organy ko\u015bcielne. Ponowna ich restauracja odby\u0142a si\u0119 w latach 2012-2013. We wrze\u015bniu 2013 odby\u0142o si\u0119 uroczyste po\u015bwi\u0119cenie organ\u00f3w,<\/a> wyremontowanych przez mgr. in\u017c. Henryka Hobera z Olesna wed\u0142ug projektu prof. Juliana Gembalskiego. (przyp.red)<\/em>.<\/p>\n

Prezbiterium<\/strong><\/p>\n

Prezbiterium wzniesione zosta\u0142o na planie prostok\u0105ta o wymiarach: 720 x 610 cm. Sklepione jest kolebkowo z lunetami. Trzy okna, jedno na \u015bcianie wschodniej, dwa na po\u0142udniowej, zamkni\u0119te \u0142ukiem p\u00f3\u0142kolistym, w g\u0142\u0119bokich wn\u0119kach. Prezbiterium po\u0142\u0105czone z naw\u0105 \u015bcian\u0105 zachodni\u0105 rozprut\u0105 ostro\u0142ukowym wykrojem t\u0119czy, szeroko\u015bci 480 cm u podstawy.<\/p>\n

W 1934 roku wykr\u00f3j t\u0119czy zas\u0142oni\u0119to mens\u0105 o\u0142tarza i prowizoryczn\u0105 \u015bcian\u0105 utworzon\u0105 przez nastaw\u0119 o\u0142tarza z obrazem \u015bw. Wojciecha namalowanym przez Czes\u0142awa Kuryatt\u0119. Prace rze\u017abiarskie wykona\u0142 artysta Domin z Piekar Wielkich ko\u0142o Bytomia. Z odci\u0119tego w ten spos\u00f3b prezbiterium utworzono now\u0105 zakrysti\u0119.<\/p>\n

W \u015bcianie p\u00f3\u0142nocnej prezbiterium znajduje si\u0119 ma\u0142y prostok\u0105tny otw\u00f3r, mieszcz\u0105cy dawniej zamykan\u0105 szafk\u0119 s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 do przechowywania naczy\u0144 liturgicznych i olei \u015bwi\u0119tych.<\/p>\n

W odleg\u0142o\u015bci 60 cm od p\u00f3\u0142nocno-zachodniego naro\u017cnika znajduje si\u0119 otw\u00f3r drzwiowy prowadz\u0105cy do zakrystii z kamiennym p\u00f3\u017anogotyckim portalem o \u201e..wykroju zamkni\u0119tym \u0142ukiem tr\u00f3jlistnym \u015bci\u0119ty, profilowany, w prostok\u0105tnym obramieniu z maswerkami..\u201d.<\/p>\n

Pod prezbiterium znajdowa\u0142a si\u0119 krypta, jedna z trzech zbudowanych w ko\u015bciele, co zanotowa\u0142 ksi\u0105dz Mateusz Sa\u0142aci\u0144ski w inwentarzu ko\u015bcielnym za\u0142o\u017conym w 1707 roku: \u201eCripta in hec Ecclesia est tres. Una ad sinistra cornu majoris altaris, secunda ad altare sancti Antony, tertia in [….]..\u201d. W trakcie zak\u0142adania piecy do ogrzewania ko\u015bcio\u0142a w 1945 roku i wcze\u015bniej podczas zg\u0142\u0119biania kana\u0142\u00f3w grzewczych w ko\u0144cu lat trzydziestych, zniszczono cz\u0119\u015bciowo krypt\u0119 pod prezbiterium a tak\u017ce drug\u0105 znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 pod naw\u0105, do kt\u00f3rej wej\u015bcie prowadzi\u0142o pod o\u0142tarzem \u015bw. Antoniego (nieistniej\u0105cy, obecnie znajduj\u0105 si\u0119 tam schody na now\u0105 ambon\u0119). W pomieszczeniach kot\u0142owni ko\u015bcio\u0142a, zachowa\u0142a si\u0119 jedna z nisz grobowych, pusta obecnie, poniewa\u017c szcz\u0105tki poch\u00f3wk\u00f3w przeniesiono i pogrzebano w nieznanym miejscu na cmentarzu w Lubszy.<\/p>\n

Nawa ko\u015bcio\u0142a<\/strong><\/p>\n

\"KosciolWnetrze\"<\/a>Zbudowana na planie prostok\u0105ta o wymiarach: 1175 x 845 cm, nakryta nowszym, kasetonowym stropem p\u0142askim. W po\u0142udniowej \u015bcianie, w jej g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci znajduj\u0105 si\u0119 dwa zamkni\u0119te p\u00f3\u0142kolistym \u0142ukiem okna. W zachodniej cz\u0119\u015bci \u015bciany wybity owalny otw\u00f3r okienny, maj\u0105cy za zadanie rozja\u015bnienie \u015bwiat\u0142em dziennym miejsca pod rozebranym, po 1930 roku, drewnianym ch\u00f3rem organowym.<\/p>\n

W odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 650 cm od zachodniej \u015bciany, osadzony jest ostro\u0142ukowy portal kamienny, z masywnymi drewnianymi drzwiami, prowadz\u0105cymi do kruchty zwanej babi\u0144cem. Podobny, lecz wi\u0119kszy portal, osadzony na osi zachodniej \u015bciany z dwuskrzyd\u0142owymi drzwiami szeroko\u015bci 150 cm, prowadz\u0105cymi do przyziemia wie\u017cy, zamykanymi ozdobnym, kutym, osiemnastowiecznym zamkiem.<\/p>\n

Nieistniej\u0105cy ch\u00f3r organowy, o wymiarach: 845 x 275 cm, posiada\u0142 schody prowadz\u0105ce od strony drzwi do wie\u017cy w stron\u0119 \u015bciany po\u0142udniowej.<\/p>\n

W 1899 roku za spraw\u0105 organisty wykonano nowe, dodatkowe wej\u015bcie na ch\u00f3r organowy. Dotychczasowe nie spe\u0142nia\u0142o dostatecznie swojej funkcji, gdy\u017c z powodu przepe\u0142nienia ko\u015bcio\u0142a cz\u0119sto nie by\u0142o mo\u017cliwym dostanie si\u0119 na ch\u00f3r, co szczeg\u00f3lnie by\u0142o uci\u0105\u017cliwe dla organisty. Za zgod\u0105 proboszcza w zachodniej \u015bcianie nawy wybito z ch\u00f3ru otw\u00f3r prowadz\u0105cy na zewn\u0105trz ko\u015bcio\u0142a, pomi\u0119dzy szkarp\u0105 a po\u0142udniow\u0105 \u015bcian\u0105 wie\u017cy, w kt\u00f3rym zabudowano drzwi i prowadz\u0105ce do nich schody. Ca\u0142o\u015b\u0107 koszt\u00f3w budowy wynios\u0142a 100 marek, kt\u00f3re zebrano po 1 marca 1899 roku w formie dobrowolnych datk\u00f3w od wiernych ucz\u0119szczaj\u0105cych na ch\u00f3r organowy.<\/p>\n

Po likwidacji ch\u00f3ru w starym ko\u015bciele, w zwi\u0105zku z postawieniem nowego w dobudowanym w 1930 roku ko\u015bciele, otw\u00f3r drzwiowy zamurowano a prowadz\u0105ce na zewn\u0105trz ko\u015bcio\u0142a schody rozebrano.<\/p>\n

Nieznany jest pierwotny wygl\u0105d p\u00f3\u0142nocnej \u015bciany ko\u015bcio\u0142a z uwagi na prowadzone w przesz\u0142o\u015bci przebudowy tej cz\u0119\u015bci ko\u015bcio\u0142a. By\u0107 mo\u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 posiada\u0142 symetrycznie wybite okna na wz\u00f3r \u015bciany po\u0142udniowej. W wieku XIX, w zwi\u0105zku z dobudow\u0105 od strony p\u00f3\u0142nocnej do ko\u015bcio\u0142a kaplicy \u015bw.Antoniego, w \u015bcianie wypruto p\u00f3\u0142kolisty otw\u00f3r, \u015brednicy 830 cm, oddalony 290 cm od \u015bciany zachodniej i 136 cm od \u015bciany wschodniej. Uzyskano w ten spos\u00f3b po\u0142\u0105czenie ko\u015bcio\u0142a z kaplic\u0105. Wykonany wtedy otw\u00f3r istnieje do dnia dzisiejszego i jest po\u0142\u0105czeniem starego ko\u015bcio\u0142a z naw\u0105 nowego ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Zakrystia<\/strong><\/p>\n

Zbudowana w p\u00f3\u0142nocno-wschodnim naro\u017cniku, pomi\u0119dzy prezbiterium a naw\u0105 ko\u015bcio\u0142a, na planie prostok\u0105ta o wymiarach wn\u0119trza: 500 x 252 cm. Grubo\u015b\u0107 muru wynosi od oko\u0142o 90 do 100 cm. Zakrystia sklepiona kolebkowo. W przesz\u0142o\u015bci w p\u00f3\u0142nocnej \u015bcianie posiada\u0142a otw\u00f3r okienny, szeroko\u015bci 105 cm, kt\u00f3ry oddalony by\u0142 140 cm od zachodniej \u015bciany. Otw\u00f3r ten zamurowano w zwi\u0105zku z dobudow\u0105 nowego ko\u015bcio\u0142a i wybiciem obok drzwi prowadz\u0105cych do jego prezbiterium. W \u015bcianie wschodniej, znajdowa\u0142y si\u0119 drzwi prowadz\u0105ce, podobnie jak obecnie, na zewn\u0105trz ko\u015bcio\u0142a. Przej\u015bciowo, od 1930 roku do niedawna, w miejscu tym by\u0142o prostok\u0105tne okno, rozja\u015bniaj\u0105ce wn\u0119trze starej zakrystii<\/p>\n

Kruchta<\/strong><\/p>\n

Zbudowana na planie kwadratu o wymiarach wn\u0119trza: 360 x 360 cm, i grubo\u015bci mur\u00f3w 80 – 90 cm. Sklepiona kolebkowo, o tr\u00f3j-spadowym dachu, w przesz\u0142o\u015bci krytym gontem, obecnie dach\u00f3wk\u0105. Wej\u015bcie od strony po\u0142udniowej, z nowszymi drzwiami. Do 1930 roku, z uwagi na przepe\u0142nienie ko\u015bcio\u0142a wiernymi, spowodowane szczup\u0142o\u015bci\u0105 wn\u0119trza, wielu uczestnik\u00f3w nabo\u017ce\u0144stw zmuszonych by\u0142o do uczestniczenia w liturgii na zewn\u0105trz ko\u015bcio\u0142a. Chc\u0105c uchroni\u0107 wiernych przed deszczem, przed wej\u015bciem do kruchty dobudowano, prawdopodobnie w dziewi\u0119tnastym wieku, drewniane, kryte gontem zadaszenie.<\/p>\n

Kruchta niesymetrycznie wbudowana w po\u0142udniow\u0105 fasad\u0119 ko\u015bcio\u0142a, w odleg\u0142o\u015bci 300 cm od wschodniego naro\u017cnika nawy. Z ko\u015bcio\u0142em po\u0142\u0105czona jest ona otworem drzwiowym ze znacznie przesuni\u0119t\u0105 w lewo osi\u0105 drzwi wej\u015bciowych do nawy starego ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Wie\u017ca ko\u015bcielna<\/strong><\/p>\n

\"Kosciol<\/a>Wie\u017ca po\u0142\u0105czona symetrycznie z naw\u0105 od zachodu, zbudowana na planie zbli\u017conym do kwadratu: \u015bciana zachodnia – 625 cm, \u015bciany po\u0142udniowa i p\u00f3\u0142nocna – 540 cm, wschodnia – wsp\u00f3lna z ko\u015bcio\u0142em. Wn\u0119trze wie\u017cy prostok\u0105tne, o wymiarach: 420 x 400 cm. Mur grubo\u015bci 120 cm. W zachodniej \u015bcianie otw\u00f3r drzwiowy w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci p\u00f3\u0142kolisty. Na ka\u017cdym pi\u0119trze otwory okienne, w\u0105skie, prostok\u0105tne. Na najwy\u017cszym szerokie, p\u00f3\u0142koli\u015bcie zwie\u0144-czone. Wie\u017ca prawdopodobnie pierwotnie drewniana, dobudowana w XV-XVI wieku. Na prze\u0142omie XVII i XVIII cz\u0119\u015bciowo zrujnowana Jak zanotowano w wizytacji 1720 roku, by\u0142a wewn\u0105trz za\u0142amana. W 1770 roku odbudowana. Pierwotnie, zwie\u0144czona czterospadowym, stromym dachem, krytym gontem.<\/p>\n

W 1824 roku nast\u0105pi\u0142o podwy\u017cszenie wie\u017cy o o\u015bmioboczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zako\u0144czon\u0105 nakrytym baniastym he\u0142mem, pobitym gontem. Obecnie \u201ecebula wie\u017cy\u201d, po uszkodzeniach spowodowanych wichur\u0105 w ko\u0144cu lat trzydziestych, pobita jest blach\u0105 miedzian\u0105. Na g\u00f3rnym pi\u0119trze zawieszone s\u0105 dzwony, z kt\u00f3rych najstarszy, o wadze 500 kg, odlano w 1536 roku, natomiast pozosta\u0142e sprawiono niedawno, w latach 1979 – 1982 ( Jan Pawe\u0142 – 290 kg i Antoni – 150 kg), z fundacji parafian. Konsekracji nowych dzwon\u00f3w dokona\u0142 dnia 29.09.1982 roku, ordynariusz katowicki, ksi\u0105dz biskup Herbert Bednorz.<\/p>\n

Przej\u015bciowo obok ko\u015bcio\u0142a sta\u0142a tak zwana campanilla, drewniana wie\u017ca, kt\u00f3r\u0105 zbudowano w ko\u0144cu XVII lub pocz\u0105tku XVIII wieku, po za\u0142amaniu si\u0119 wn\u0119trza starej murowanej wie\u017cy. Rozebrano j\u0105, jako ju\u017c niepotrzebn\u0105, po 1770 roku, po odbudowie kamiennej, masywnie murowanej wie\u017cy ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Po wybudowaniu ko\u015bcio\u0142a w 1930 r. otwory okienne by\u0142y oszklone zwyk\u0142ym szk\u0142em okiennym. W 1937 r. wykonano zestaw witra\u017cy do trzech okien ko\u015bcielnych. Witra\u017ce przedstawia\u0142y: \u015bw. Ducha, \u015bw. Izydora i \u015bw. Ann\u0119. W 1938 r. wykonano kolejne witra\u017ce, kt\u00f3re przedstawia\u0142y \u015bw. Micha\u0142a i \u015bw. Cecyli\u0119. Mi\u0119dzy pomieszczeniem na dzwony, a cz\u0119\u015bci\u0105 widokow\u0105 w o\u015bmiobocznej cz\u0119\u015bci znajduje si\u0119 metalowo-drewniana konstrukcja starego mechanicznego zegara, kt\u00f3ra powsta\u0142a po 1770 r.<\/p>\n

Od po\u0142udnia stoi pomnik Chrystusa Kr\u00f3la z 1933 r. otoczony jest g\u0142azami narzutowymi z wykutymi nazwiskami lubszeckich duszpasterzy. Obok stoi figura matki Boskiej Siewnej. Po stronie p\u00f3\u0142nocnej znajduje si\u0119 figura Matki Boskiej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Wystr\u00f3j wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a zawdzi\u0119cza si\u0119 ksi\u0119dzu Micha\u0142owi Brzozie. Przyczyni\u0142 si\u0119 do zainstalowania ogrzewania i elektryczno\u015bci. Malarz Mitske pokry\u0142 \u015bciany malowid\u0142ami. Jego c\u00f3rka rze\u017abi\u0142a g\u0142\u00f3wny o\u0142tarz.<\/p>\n

W parafii obchodzi si\u0119 dwa odpusty, 23 kwietnia oraz 25 lipca.<\/p>\n

Proboszczowie (administratorzy)<\/strong> pocz\u0105wszy od XX wieku:
\nks. Edward Broll (1858 – 1901)
\nks. Karol Feicke (1901 – 1931)
\nks. Jan Osiewacz (1932 – 1935)
\nks. Micha\u0142 Brzoza (1935 – 1968)
\nks. Franciszek Kasperczyk (1968 – 1971)
\nks. Stefan Kornas (1971 – 1972)
\nks. Boles\u0142aw Jakubczyk (1972 – 1979)
\nks. Joachim Dziadzko (1979 – 1989)
\nks. Lucjan Kolorz (1989 – nadal)<\/p>\n

Zdj\u0119cia ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Jakuba Ap. Starszego w Lubszy<\/a><\/p>\n

Tekst powsta\u0142 na podst. Bernard Szczech, „Lubsza. Szkice z dziej\u00f3w gminy i parafii”, Lubsza-Zabrze 1998 oraz informacji ze strony internetowej Kurii Gliwickiej<\/a>.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lubsza uwa\u017cana za jedn\u0105 z najstarszych miejscowo\u015bci na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku, posiada stary murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015bw. Jakuba Starszego, do kt\u00f3rego po wyburzeniu zbudowanej w 1829 roku kaplicy \u015bw. Antoniego, w 1930 roku, dobudowano nowy neogotycki ko\u015bci\u00f3\u0142 o neobarokowym wystroju wn\u0119trza. Najstarsz\u0105 wzmiank\u0105 o istnieniu lubszeckiej \u015bwi\u0105tyni, jest zapis poboru \u015bwi\u0119topietrza z 1374 roku, kiedy … Czytaj dalej Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a Starszego w Lubszy<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-365","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-parafia"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/365","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=365"}],"version-history":[{"count":10,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/365\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4335,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/365\/revisions\/4335"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=365"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=365"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=365"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}