{"id":744,"date":"2014-03-10T18:47:56","date_gmt":"2014-03-10T17:47:56","guid":{"rendered":"http:\/\/lubsza.org\/?p=744"},"modified":"2014-04-11T18:58:53","modified_gmt":"2014-04-11T16:58:53","slug":"legenda-o-grojcu","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/lubsza.org\/?p=744","title":{"rendered":"Legenda o Grojcu"},"content":{"rendered":"

\"OLYMPUS<\/a>Po lewej stronie szosy prowadz\u0105cej z Piasku do Lubszy w powiecie lublinieckim, wida\u0107 do\u015b\u0107 wynios\u0142y pag\u00f3rek, prawie zupe\u0142nie pokryty wysokim i bardzo starym, przewa\u017c nie li\u015bciastym lasem. Pag\u00f3rek ten, przez okoliczn\u0105 ludno\u015b\u0107 pospolicie zwany jest Grojcem lub G\u00f3r\u0105 Grojeck\u0105, z daleka na przechodz\u0105cego t\u0119dy w\u0119drowca ponure czyni wra\u017cenie.<\/p>\n

\n

<\/p>\n

Nazwa pag\u00f3rka prawdopodobnie wywodzi si\u0119 od \u201egrodu \u2013 grodziec\u201d, co w narzeczu okolicznej ludno\u015bci z czasem przekszta\u0142cone zosta\u0142o na Grojec. Na wierzcho\u0142ku Grojca znajduje si\u0119 g\u0142\u0119boki na 20 metr\u00f3w par\u00f3w \u2013 jama, kt\u00f3rego d\u0142ugo\u015b\u0107 wynosi mniej wi\u0119cej 100 a szeroko\u015bci 50 metr\u00f3w. Na dnie i po bokach jamy wida\u0107 ogromne g\u0142azy granitowe. G\u0142azy mchem obros\u0142e i zupe\u0142nie sczernia\u0142e dowodz\u0105, ze przed bardzo dawnymi laty musia\u0142o tam istnie\u0107 jakie\u015b stare zamczysko, kt\u00f3re p\u00f3\u017aniej z niewyt\u0142umaczonych i niestwierdzonych w \u017cadnych dokumentach powod\u00f3w znikn\u0119\u0142o z powierzchni, pozostawiaj\u0105c po sobie jedynie gruzy. Ow\u0105 wy\u017cej opisana jam\u0119 oraz bardzo pi\u0119kne podanie ludowe, po dzi\u015b dzie\u0144 zachowane w\u015br\u00f3d ludno\u015bci ca\u0142ego powiatu lublinieckiego, m\u00f3wi\u0105ce nam o nader smutnej tragedii mi\u0142osnej, kt\u00f3ra rozegra\u0107 sie mia\u0142a kiedy\u015b na Grojcu.<\/p>\n

Podanie to podajemy poni\u017cej wed\u0142ug autentycznych opowiada\u0144 starych ludzi\u00a0 z\u00a0 Lubszy,\u00a0 Kamie\u0144skich\u00a0 M\u0142yn\u00f3w\u00a0 i\u00a0 po\u0142o\u017conej\u00a0 tu\u017c\u00a0 ko\u0142o\u00a0 Grojca Babienicy. W niepami\u0119tnych czasach znajdowa\u0142a si\u0119 na Grojcu wspania\u0142y zamek obronny, kt\u00f3rego pan i dziedzic zalicza\u0142 si\u0119 do najbogatszych a zarazem najwaleczniejszych\u00a0 rycerzy\u00a0 Ziemi\u00a0 \u015al\u0105skiej.\u00a0 Bogactw\u00a0 swych\u00a0 i\u00a0 licznych folwark\u00f3w dorobi\u0142 si\u0119 or\u0119\u017cem na s\u0142u\u017cbie u obcych monarch\u00f3w. Niestety jego\u00a0 ma\u0142\u017conka,\u00a0 przecudnej\u00a0 urody\u00a0 kobieta,\u00a0 dopiero\u00a0 po\u00a0 dwudziestoletnim po\u017cyciu\u00a0\u00a0 ma\u0142\u017ce\u0144skim\u00a0 porodzi\u0142a\u00a0 mu\u00a0 jedyn\u0105\u00a0 c\u00f3rk\u0119,\u00a0 kt\u00f3ra\u00a0 po\u00a0 doj\u015bciu\u00a0 do odpowiednich\u00a0 lat,\u00a0 jak\u00a0 jej\u00a0 matka,\u00a0 na\u00a0 daleka\u00a0 okolic\u0119\u00a0 zas\u0142yn\u0119\u0142a\u00a0 urod\u0105, wdzi\u0119kami i wszelkimi cnotami. To te\u017c nie dziwi, \u017ce o ka\u017cdej porze roku z dalekich stron na zamek zje\u017cd\u017ca\u0142y si\u0119 mnogie i \u015bwietne orszaki rycerskie, aby\u00a0 podczas\u00a0 urz\u0105dzanych\u00a0 turniej\u00f3w\u00a0 odda\u0107\u00a0 pok\u0142on\u00a0 przez\u00a0 wszystkich
\nuwielbianej\u00a0 m\u0142odej\u00a0 dziedziczce.\u00a0 Ona\u00a0 jednak\u00a0 na\u00a0 wszystkie\u00a0 starania szlachetnych\u00a0 rycerzy\u00a0 odpowiada\u0142a\u00a0 smutnym\u00a0 u\u015bmiechem\u00a0 i\u00a0 jeszcze smutniejszym\u00a0 spojrzeniem\u00a0 pi\u0119knych\u00a0 a\u00a0 cz\u0119sto\u00a0 za\u0142zawionych\u00a0 oczu.\u00a0 Nie pomog\u0142y gro\u017aby, ni namowy i pro\u015bby rodzic\u00f3w, aby wieniec i serce odda\u0142a jednemu\u00a0 z\u00a0 rycerzy\u00a0 \u2013\u00a0 bohater\u00f3w.\u00a0 Dziedziczka\u00a0 pozostawa\u0142a\u00a0 twardo\u00a0 przy swoim, tylko skryte \u0142zy zdradza\u0142y, ze gryzie j\u0105 jaki\u015b serdeczny b\u00f3l.
\nPewnego\u00a0 dnia\u00a0 przydyba\u0142a\u00a0 j\u0105\u00a0 matka\u00a0 w\u00a0 odleg\u0142ej\u00a0 altance\u00a0 ogrodu zamkowego w obj\u0119ciach m\u0142odego koniucha \u2013 dziedzica. Parobczaka psami wyszczuto z zamku; c\u00f3rk\u0119 zamkn\u0105\u0107 kaza\u0142 ojciec do turmy. Jednak przy pomocy starej powiernicy schadzki odbywa\u0142y si\u0119 nadal. A\u017c pewnego razu, kiedy\u00a0 rycerz\u00a0 z\u00a0 ca\u0142ym\u00a0 dworem\u00a0 i\u00a0 ma\u0142\u017conk\u0105\u00a0 wyje\u017cd\u017ca\u0142\u00a0 do\u00a0 pobliskiego Kosz\u0119cina, na jak\u0105\u015b uroczysto\u015b\u0107 ko\u015bcieln\u0105, niespodziewanie wr\u00f3ciwszy na zamek, po raz drugi przydyba\u0142 oboje kochank\u00f3w. W niemej w\u015bciek\u0142o\u015bci przebi\u0142 koniucha mieczem, na c\u00f3rk\u0119 za\u015b rzuci\u0142 straszne przekle\u0144stwo, aby z zamkiem zapad\u0142a si\u0119 na dno piekie\u0142, poczym w dzikim galopie pu\u015bci\u0142 si\u0119 za oddalaj\u0105cym si\u0119 orszakiem. Wr\u00f3ciwszy po kilku dniach ujrza\u0142 ju\u017c tylko g\u0142azy i otch\u0142ann\u0105 przepa\u015b\u0107. I w\u00f3wczas to pe\u0142en rozpaczy, zwracaj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 dzisiejszej G\u00f3ry Luboszyckiej mia\u0142 wyrzec s\u0142owa:
\n– Ta g\u00f3ra jest mi lubsza!
\nTak zi\u015bci\u0142o si\u0119 przekle\u0144stwo ojcowskie i st\u0105d mia\u0142a powsta\u0107 na pocz\u0105tku niniejszego opowiadania wymieniona wioska Lubsza.<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Bernard Szczech, „W kr\u0119gu g\u00f3rno\u015bl\u0105skich poda\u0144 i legend”, Wo\u017aniki 2011<\/em>
\nPochodzenie tekstu: Jan Hanszla:\u00a0 G\u00f3ra Grojecka. Podanie ludowe z powiatu lublinieckiego. [w:] Przyjaciel Rodziny. Rok 1927, nr 48, s. 7<\/em>
\nfot. Bronis\u0142awa Kami\u0144ska<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po lewej stronie szosy prowadz\u0105cej z Piasku do Lubszy w powiecie lublinieckim, wida\u0107 do\u015b\u0107 wynios\u0142y pag\u00f3rek, prawie zupe\u0142nie pokryty wysokim i bardzo starym, przewa\u017c nie li\u015bciastym lasem. Pag\u00f3rek ten, przez okoliczn\u0105 ludno\u015b\u0107 pospolicie zwany jest Grojcem lub G\u00f3r\u0105 Grojeck\u0105, z daleka na przechodz\u0105cego t\u0119dy w\u0119drowca ponure czyni wra\u017cenie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[30],"tags":[],"class_list":["post-744","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gora-grojec"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/744","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=744"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/744\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":746,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/744\/revisions\/746"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=744"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=744"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/lubsza.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=744"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}